Η αμφιθυμία ως χώρος συνάντησης με τον εαυτό μας
Υπάρχουν στιγμές που στεκόμαστε απέναντι σε κάτι και ανακαλύπτουμε ότι δεν μπορούμε να πάρουμε μία μόνο θέση. Αυτό βίωνα καθώς περιηγούμουν σε μια έκθεση στην Κρακοβία, αφιερωμένη στα έργα του Banksy και άλλων καλλιτεχνών. (Κάτι αντίστοιχο, αν και σε ένα εντελώς διαφορετικό και πολύ πιο επώδυνο επίπεδο, βίωσα και κατά την επίσκεψή μου στο Άουσβιτς. Από τη μία, η βαθιά θλίψη για όσα υπέστησαν οι Εβραίοι κατά το Ολοκαύτωμα και, από την άλλη, ο προβληματισμός μου για τις ιστορικές στιγμές που ζούμε σήμερα, ως πολίτες του κόσμου, παρακολουθώντας τις φρικαλεότητες που διαπράττονται και την εμπλοκή του κράτους του Ισραήλ σε αυτές. Πρόκειται για μια σύνθετη εμπειρία, στην οποία θα ήθελα να επανέλθω κάποια άλλη στιγμή, όταν όσα βίωσα και σκέφτηκα θα έχουν κατακαθίσει περισσότερο μέσα μου.) Επιστρέφοντας στην έκθεση... Από τη μία, θαύμαζα την ανωνυμία του Banksy, την πορεία του, τα έργα του που μιλούν για τον καπιταλισμό, τις συστημικές ανισότητες, τους ευάλωτους ανθρώπους και ...
